İKİMİZİN ARASINDA

-

                                                             İKİMİZİN ARASINDA

 Yaralarından sardım seni; en  dinmeyen yerlerinden ve nedir bilmeyen sakinliği. Dokundum yaralarına. Yaralarına dokundum ve cevap verdim en ince ses tonunla önüme döktüğün cümleye "senden başka gidicek bir yer bilmiyorum." "Başka bir yer yok dedim" olmamış kadar hiçbir yer. Oturduğumuz kanepe kadardı dünya o anda; yüzüne vuran sıcaklık ve televizyondan gelen çocuk şarkısı... Tüm dünya bunların üzerine kuruluydu sanki. Kirpiklerinin dans edişini izliyordum; yanağına kondurduğun alaycı gülümsemenin kayboluşunu; omzunu terk eden kazağının yakasını... Kokun bana hiçbir şey hatırlatmıyordu; garipti, sanki hiç beraber olmamışız gibi, sanki hiçbir anımız ortak yazılmamış gibi... Sen bir şeyler anlatırken bunları düşündüm. Sonra dudaklarını ve tüm hayatın boyunca ne kadar çok anlattığını ve ne kadar çok yorulduğunu... Başını omzumda dinlendirmek istedim. Hala anlatıyordun; yorulmuştun. Kazağının yakası yavaşça terkediyordu seni; yorulmuştun. Cümleni yavaşça tekrar ettim zihnimde, "senden başka gidecek bir yer bilmiyorum".
  Yaraların önümdeydi; dizimde. Kanamamış; sanki açmamışsın kimseye. Güçlü olmaya çalışırken kapatttıkça kapatmışsın; hiç açmamışsın ama, açmamışsın yaralarını. Avucuma aldım bileklerini; geçmişini, dokundum boynuna; çocukluğuna. Yüzüne baktım, oradaydın. Oturduğumuz kanepenin üzerindeydi dünya; en çok sen oradaydın. Kazağını düzelttin, televizyona iki saniyeliğine baktın, çantanı aldın; çıktın. Gittin. Yarım kalmışların nasıl kanattığını düşündüm; beni nasıl yarım bıraktığını. "atlarsan, ben de atlarım" demiştim; sen o uçurumdan hiç atlamadın. Ama bir çok çukur açmışsın sonra. Hayatında onlarca çukur varken iyileşmenin çok zor olduğunu söylemiştin. Yarım kalmışların nasıl kanattığını düşündüm, dans eden kirpiklerini ve hiç tanıdık gelmeyen kokunu. Gitmiştin.

                                                                                                                                        Büşra ÇOBAN

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

-
Resim
     "        Bazen sadece dinlenmek için anlattığımızı hatırlayalım. Bazen sadece bi su gibi akıp geçtigimizi, dokunmadan ve hiç  yaralanmak istemeden, yara almak istemeden... Bazen sadece hikayesine ortak olmak istediğimiz insanları hatırlayalım. Sadece onlara anlatmak istediğimiz, kusursuzca dinleyen; biraz eleştirmeden ve biraz yargılamadan. "Sadece sana anlatabiliyorum." dediğimiz insanları hatırlayalım. Bazen sadece bir manzarayı izler gibi izlediğimiz insanları hatırlayalım. Nasıl ortak oldugumuzu hikayelerine ve ne kadar çok ilham aldığımızı onlardan. Bazen de yara aldığımız insanları hatırlayalım; kanatan dizlerimizi ve hep bir hatırası olan insanları. Ya da, her zaman  demlikte çayı olan insanları, bir beyaz ekmeğin içine beyaz peynir ve domates koyup kahvaltı yapan insanları, televizyonun üzerine özenle örtü bırakan insanları, sigarasının izini bıyıklarında taşıyan insanları.....
Devamı

BURADA

-
Resim
                                                                      BURADA   O kadar yabancıyız birbirimize. Kendimize o kadar yabancıyız. Bir köşe boyu sessizliğin içine gömülmek isterken o kadar dalıyoruz gürültülere. Çok yabancıyız kendimize. Aradığımız iki nehir boyu sakinlikken yüksek binalar dikiyoruz mahallemize. Çok yabancıyız birbirimize. Bir kahvenin buharında birleşmek isterken, bırakmıyoruz kibrimizi geride. Ellerimiz bile yabancı birbirine. Yanlışlıkla dokundum sana, hissettim kıpırdanan damarlarını. Vücudun bir telaşın içinde gelip giderken, sakinliğin içinde asılı kalmış yüzüne baktım; topuklarının kaldırımla olan uyumuna baktım; ellerini hikayem yaptım. Ne zaman bir deniz sakinliği yakalasak birinde, ellerimiz yanlışlıkla değer birbirine, hikayelerimiz değer birbirine. Ama yine de yabancıy...
Devamı

BİRKAÇ PARÇA

-
                                                                                                                                  BİRKAÇ PARÇA  Bazı zamanlar şarkı bile dinlemek istemiyorum. İstemiyorum daha fazla kelime, daha fazla müzik ve daha fazlası. Bazı zamanlar şarkılar bile yoruyor; yoruluyorum. Kafamdakileri bir masaya bırakmak istiyorum ve yanlarına uzanmak öylece. Kafamdakileri masaya bırakmak ve tatmin etmek günümü; o anımı, zamanımı... Kafamdakiler bazen çok ağır, bazen yorucu ve dingin bazen de; ama bazı zamanlar müzik dinlemek bile öyle bir yük, öyle kahredici ve acıtıyor beynimi.  Bazı zamanlar insanları dinlemek istiyorum. Yan masayı d...
Devamı