ÖNCESİ YA DA SONRASI

                                               
                                             ÖNCESİ YA DA SONRASI


 Sana gelirken adımlarımı saydım; ekledim üzerine bir şeylerin. Terk edişlerimi saydım, sevemediklerimi ve ardıma bıraktıklarımı.  Biriktirdiklerimi saydım, incinenleri... Ve nasıl söylersen öyle başladım. Sana gelirken anlattıklarım vardı; biraz hikayelerim ve kaldırım taşları. Dokunduğum onca masalın kahramanıydın sen, yaşamadığım onca hayatın yarısı, yarım bıraktığım her şeyi doldururdun sen; gelemedim. Bir manzaranın önünde sonsuzluğu izliyorum. Adımlarımı sayıyorum attığım onca sokakta; kaybolduğum. Bir manzaranın önünde izlerken sonsuzluğu herşey donuyor. Hiçbir yere dokunmamış ve var olmamışım gibi, sonrası yok gibi, öncesi eskide gibi.
  Beni sana getiren neydi bilmiyorum. Sonsuzluğu bırakmışımdır belki geride, bırakmak istemişimdir belki. Sonsuzluğa dokunmak istemişimdir . İncinmek istemişimdir belki, kırmak biraz ağrıyan yanlarımı, üzerine gitmek bir şeylerin, uzaklaşmak sonsuzluktan ve gelmek sana. Hayatım boyunca biriktirdiklerim burada, sanki yaşanmamış öncesi ya da yaşanacak yok gibi sonrasında. Dizini aramışımdır belki, anlatacaklarımı dinle istemişimdir; biriktirmişimdir ne varsa ve saymışımdır adımlarımı gelirken sana. Bir ile başlamış ve sonsuzlukla bitirmişimdir. Sarıldığımda yarım kalmıştır, ya da bitirmişimdir hikayemi. Değer verdiğim her şey içimde yer kaplıyor, sana kocaman bir yer açtım. Kocaman bir yer boşluk şimdi. İçine adımlarımı attım, dinlediğim sesleri, hikayelerimi, düşündüğüm her ne varsa içine attım. Sana değer vermekten ne kadar korktuysam büyüttüm o boşluğu. Baktım o manzaraya, sonsuzluğa dokundum sandım; uzaklaştım.

                                                                                                                     Büşra ÇOBAN