YÜRÜYÜŞ YOLU

-

                                            YÜRÜYÜŞ YOLU

     Her seferinde tekrarlardım kırılgan bir kız sesiyle: "Ama burası çok karanlık,yaşamak için." Adımlarımı sıklaştırdıkça anlarım sandım. Bulutlara giden yollar kapalıydı,oradaydım. Ve her seferinde fısıldadım bir şeyler; eğilip kendi kulağıma. Ama dedim,buradayım. Bir kabusa uyanmak gibi bir şeydi hayatta olmak. Bir kabus kadar uzaktı bana, bir sayfa kadar yakındı oysa. Bir kaç bıçak darbesiyle indirdim acılarımı yarıya. Onlara sığındım,onlarda uyudum. Ve kafam her zaman düştü başka omuzlara,sonraki durak çok çabuk geldi; tüm bedenler yöneltti adımlarını çıkış kapısına,içerde kaldım. Ve o adımlar başka adımlarla birleşti kapının ardında. İçerde kaldım.
   O insan değildim, o da. Benzemek korkuttu beni. Sığı gördüğüm yerden uzaklaştım, kendime gelirim sandım. Ne kadar yüzeydeyse gerçeklik, o kadar derindeydim. Mesafeler biriktirdim,insanları sayfaların arasında bıraktım. Bağdaş kurup oturdum onlarla bazen, bazen de aşık oldum onlara. Elimi kime uzatsam oydu,elimi kime uzatsam onun olduğu kadar vardım. Bazen karakterler eşlik etti kaldırımlarda,bazen denizin varlığı taşıdı beni yarına. Bazen deniz ordaydı;bazen deniz hep oradaydı. Kelimeler dinledim,şiirler yazdım. Denizlere çıkmayan sokaklara girmedim,şiirler yazdım ve en çok ona okudum.Ama hep oradaydım,biliyordum.
   Bir masal ülkesi yaratmak ister çocuklar. Masallardan şiirler dizerler bazen,farkında değillerdir ama. Gerçek denen sahte at kapılarında beklerken; şiirler gömülür yastık altlarına. Kız çocukları masallar yaratmak ister her zaman,yetişkinlerin somut duvarları vardır. Kız çocukları yarına uyanmak istemez bazen,yetişkinlerin yastık altına sakladığı hayalleri vardır.Kız çocukları adımlarını uçurumlarda bitirir bazen,ama onları bekleyen abileri vardır.

                                                                                                                                          Büşra ÇOBAN

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

-
Resim
     "        Bazen sadece dinlenmek için anlattığımızı hatırlayalım. Bazen sadece bi su gibi akıp geçtigimizi, dokunmadan ve hiç  yaralanmak istemeden, yara almak istemeden... Bazen sadece hikayesine ortak olmak istediğimiz insanları hatırlayalım. Sadece onlara anlatmak istediğimiz, kusursuzca dinleyen; biraz eleştirmeden ve biraz yargılamadan. "Sadece sana anlatabiliyorum." dediğimiz insanları hatırlayalım. Bazen sadece bir manzarayı izler gibi izlediğimiz insanları hatırlayalım. Nasıl ortak oldugumuzu hikayelerine ve ne kadar çok ilham aldığımızı onlardan. Bazen de yara aldığımız insanları hatırlayalım; kanatan dizlerimizi ve hep bir hatırası olan insanları. Ya da, her zaman  demlikte çayı olan insanları, bir beyaz ekmeğin içine beyaz peynir ve domates koyup kahvaltı yapan insanları, televizyonun üzerine özenle örtü bırakan insanları, sigarasının izini bıyıklarında taşıyan insanları.....
Devamı

BURADA

-
Resim
                                                                      BURADA   O kadar yabancıyız birbirimize. Kendimize o kadar yabancıyız. Bir köşe boyu sessizliğin içine gömülmek isterken o kadar dalıyoruz gürültülere. Çok yabancıyız kendimize. Aradığımız iki nehir boyu sakinlikken yüksek binalar dikiyoruz mahallemize. Çok yabancıyız birbirimize. Bir kahvenin buharında birleşmek isterken, bırakmıyoruz kibrimizi geride. Ellerimiz bile yabancı birbirine. Yanlışlıkla dokundum sana, hissettim kıpırdanan damarlarını. Vücudun bir telaşın içinde gelip giderken, sakinliğin içinde asılı kalmış yüzüne baktım; topuklarının kaldırımla olan uyumuna baktım; ellerini hikayem yaptım. Ne zaman bir deniz sakinliği yakalasak birinde, ellerimiz yanlışlıkla değer birbirine, hikayelerimiz değer birbirine. Ama yine de yabancıy...
Devamı

BİRKAÇ PARÇA

-
                                                                                                                                  BİRKAÇ PARÇA  Bazı zamanlar şarkı bile dinlemek istemiyorum. İstemiyorum daha fazla kelime, daha fazla müzik ve daha fazlası. Bazı zamanlar şarkılar bile yoruyor; yoruluyorum. Kafamdakileri bir masaya bırakmak istiyorum ve yanlarına uzanmak öylece. Kafamdakileri masaya bırakmak ve tatmin etmek günümü; o anımı, zamanımı... Kafamdakiler bazen çok ağır, bazen yorucu ve dingin bazen de; ama bazı zamanlar müzik dinlemek bile öyle bir yük, öyle kahredici ve acıtıyor beynimi.  Bazı zamanlar insanları dinlemek istiyorum. Yan masayı d...
Devamı