MASAL OLSA

-

                                                       MASAL OLSA

  Ağırlığının altından kalkamadığımız düşüncelerimiz değildir aslında; biraz da güçsüzüzdür kendimiz karşısında. Nerede olsak, ve nerede olmasak bir ezilmişlik hissine bırakırız yorgunluğumuzu. Takip ettiğimiz kaldırımlar sokaklara çıkmaz her zaman; ötede bir yerde duran kendimiz vardır tüm ağırlığıyla. Ona çıkar adımlarımız, hep gider ona. Otururuz ardını görmediğimiz yokuşlara ve bakarız yansımasına gölgemizin. Hep sorarız içimizden, "Ne zaman geldim, burada mıydım her zaman?" Bir düşünceler yumağıdır zaman, ama nerede mantık görmüşsek oraya bırakmışızdır gölgemizi. Korkmuşuzdur incinmekten; korkmuşuzdur kırmaktan kalbimizi.
  Adımlarımı hangi sokağa yönlendirsem hep ona çıkardı sanki.Biri dikilirdi karşımda tüm sonsuzluğuyla kendinin. Onda kendimi görür ve yönelirdim bana doğru. Korkak olurdu adımlarım; tüm rutubetiyle geçmişin. Yansımamın düştüğü her yerde vardım. Oradaydım, nefes kadar gerçek; gün kadar ağır. Bıraktım o bakışları sana, biraz korkak biraz istekle. Bıraktım kokumun sindiği caddeleri hayal dünyanın enginliğine. Bıraktım hepsini; sırıtarak yaramaz bir çocuk ağzıyla. Sonra yürüdüm bildiğime. Sonra yürüdüm ve hep neredeysem orada buldum kendimi.
  İçinde kimler yaşıyor ve ne yaşamlar biriktiriyorlardı o semtlerde hiç bilemedim. Adımları birbirini takip eden o iki arkadaş neye kapatırdı kapılarını; neye açardı geçmişini; bilemedim. Bardaki mesaisini bitiren orta yaşlı o kadın neyden vazgeçmişti çoktan, bilemedim. Çocuğunu geleceğe hazırlayan o baba kaç kere incitmişti dizini, bilemedim.Mesai saatinin parası yüzüne yansımış o işçi kaç kere kenara bırakmıştı yaşamını, bilemedim. O çift kapıyı bana kapattığında, içeride neye açtılar yaşamlarını bilemedim. Hep bir kenarında var olmak istedim o yaşamların; ama hep hikayeler yarattım.

                                                                                                                                          Büşra ÇOBAN

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

-
Resim
     "        Bazen sadece dinlenmek için anlattığımızı hatırlayalım. Bazen sadece bi su gibi akıp geçtigimizi, dokunmadan ve hiç  yaralanmak istemeden, yara almak istemeden... Bazen sadece hikayesine ortak olmak istediğimiz insanları hatırlayalım. Sadece onlara anlatmak istediğimiz, kusursuzca dinleyen; biraz eleştirmeden ve biraz yargılamadan. "Sadece sana anlatabiliyorum." dediğimiz insanları hatırlayalım. Bazen sadece bir manzarayı izler gibi izlediğimiz insanları hatırlayalım. Nasıl ortak oldugumuzu hikayelerine ve ne kadar çok ilham aldığımızı onlardan. Bazen de yara aldığımız insanları hatırlayalım; kanatan dizlerimizi ve hep bir hatırası olan insanları. Ya da, her zaman  demlikte çayı olan insanları, bir beyaz ekmeğin içine beyaz peynir ve domates koyup kahvaltı yapan insanları, televizyonun üzerine özenle örtü bırakan insanları, sigarasının izini bıyıklarında taşıyan insanları.....
Devamı

BURADA

-
Resim
                                                                      BURADA   O kadar yabancıyız birbirimize. Kendimize o kadar yabancıyız. Bir köşe boyu sessizliğin içine gömülmek isterken o kadar dalıyoruz gürültülere. Çok yabancıyız kendimize. Aradığımız iki nehir boyu sakinlikken yüksek binalar dikiyoruz mahallemize. Çok yabancıyız birbirimize. Bir kahvenin buharında birleşmek isterken, bırakmıyoruz kibrimizi geride. Ellerimiz bile yabancı birbirine. Yanlışlıkla dokundum sana, hissettim kıpırdanan damarlarını. Vücudun bir telaşın içinde gelip giderken, sakinliğin içinde asılı kalmış yüzüne baktım; topuklarının kaldırımla olan uyumuna baktım; ellerini hikayem yaptım. Ne zaman bir deniz sakinliği yakalasak birinde, ellerimiz yanlışlıkla değer birbirine, hikayelerimiz değer birbirine. Ama yine de yabancıy...
Devamı

BİRKAÇ PARÇA

-
                                                                                                                                  BİRKAÇ PARÇA  Bazı zamanlar şarkı bile dinlemek istemiyorum. İstemiyorum daha fazla kelime, daha fazla müzik ve daha fazlası. Bazı zamanlar şarkılar bile yoruyor; yoruluyorum. Kafamdakileri bir masaya bırakmak istiyorum ve yanlarına uzanmak öylece. Kafamdakileri masaya bırakmak ve tatmin etmek günümü; o anımı, zamanımı... Kafamdakiler bazen çok ağır, bazen yorucu ve dingin bazen de; ama bazı zamanlar müzik dinlemek bile öyle bir yük, öyle kahredici ve acıtıyor beynimi.  Bazı zamanlar insanları dinlemek istiyorum. Yan masayı d...
Devamı