YAN YANA

-

                                                                        YAN YANA

  Aynı koltukta yan yana, omuzlarımız biraz değerek birbirine, öylece oturuyorduk. Ellerimiz artık aramıyordu ötekini, ellerimiz unutmuştu ötekinin varlığını. Omuzlarımız bile rahatsızdı birbirinden. Orada olmanın somutluğunu hissetme korkusuyla kıpırdamıyorduk bile. Hareket edersem uzaklaşırım diyordum, hareket edersem orada gerçekten biri vardı; ve ben uzaktım. Ellerimizi bıraktık öyle, arkamızda bir masa uzanıyordu. Elim oradaydı sanki; o kadar uzaktaydı.

  Kafamı göğsüne koyduğumda hissetmiştim artık kimsenin olmadığını. Kendi kalp sesimi bile duyamazken, ona o kadar yakındım. Ve aramızda kimse yoktu, ve sanki başka hiç kimse yoktu.Kafamı her göğsüne koyduğumda yansımamı da bıraktım ona. Bak dedim, benim dizim bu yüzden kanadı; bak kırıldım öyle paramparça. Kendimi her göğsüne bıraktığımda, ilk adımımı atıyordum sanki. Duyduğum o ritmi bir kutuda saklamak istedim. Saklarsam hep öyle kalırız, ve uzaklaşmayız sandım. O koltukta yan yana oturuyorduk. Göğsü umrumda değildi; kendimi, kalbimin var olduğunu bile unutmuştum.

 Seni özlüyorum dediğini hatırlıyorum. Bu mümkün olamaz dedim, ben bile kendi varlığımı bir kenara bırakmışken bu mümkün olamaz. Cümlenin ağırlığı altında kalmaktan korktum. Başka bir varlığın benim benliğime duyduğu özlemden korktum. Bir battaniye bulsaydım eğer, saklanır altına ve oradan bakardım dünyaya. Onun varlığının benim varlığıma olan yakınlığından korktum. Kalbinin sesini ezberlemem zaman aldı. Ve tam gülüşüne evimi kurmak istediğim zamanda, merak etmiyorum dedim. Ve tam ellerini ellerime kenetlediği zamanda "merak etmiyorum." dedi.



                                                      Büşra ÇOBAN
                                                                                                       
                           

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

-
Resim
     "        Bazen sadece dinlenmek için anlattığımızı hatırlayalım. Bazen sadece bi su gibi akıp geçtigimizi, dokunmadan ve hiç  yaralanmak istemeden, yara almak istemeden... Bazen sadece hikayesine ortak olmak istediğimiz insanları hatırlayalım. Sadece onlara anlatmak istediğimiz, kusursuzca dinleyen; biraz eleştirmeden ve biraz yargılamadan. "Sadece sana anlatabiliyorum." dediğimiz insanları hatırlayalım. Bazen sadece bir manzarayı izler gibi izlediğimiz insanları hatırlayalım. Nasıl ortak oldugumuzu hikayelerine ve ne kadar çok ilham aldığımızı onlardan. Bazen de yara aldığımız insanları hatırlayalım; kanatan dizlerimizi ve hep bir hatırası olan insanları. Ya da, her zaman  demlikte çayı olan insanları, bir beyaz ekmeğin içine beyaz peynir ve domates koyup kahvaltı yapan insanları, televizyonun üzerine özenle örtü bırakan insanları, sigarasının izini bıyıklarında taşıyan insanları.....
Devamı

BURADA

-
Resim
                                                                      BURADA   O kadar yabancıyız birbirimize. Kendimize o kadar yabancıyız. Bir köşe boyu sessizliğin içine gömülmek isterken o kadar dalıyoruz gürültülere. Çok yabancıyız kendimize. Aradığımız iki nehir boyu sakinlikken yüksek binalar dikiyoruz mahallemize. Çok yabancıyız birbirimize. Bir kahvenin buharında birleşmek isterken, bırakmıyoruz kibrimizi geride. Ellerimiz bile yabancı birbirine. Yanlışlıkla dokundum sana, hissettim kıpırdanan damarlarını. Vücudun bir telaşın içinde gelip giderken, sakinliğin içinde asılı kalmış yüzüne baktım; topuklarının kaldırımla olan uyumuna baktım; ellerini hikayem yaptım. Ne zaman bir deniz sakinliği yakalasak birinde, ellerimiz yanlışlıkla değer birbirine, hikayelerimiz değer birbirine. Ama yine de yabancıy...
Devamı

BİRKAÇ PARÇA

-
                                                                                                                                  BİRKAÇ PARÇA  Bazı zamanlar şarkı bile dinlemek istemiyorum. İstemiyorum daha fazla kelime, daha fazla müzik ve daha fazlası. Bazı zamanlar şarkılar bile yoruyor; yoruluyorum. Kafamdakileri bir masaya bırakmak istiyorum ve yanlarına uzanmak öylece. Kafamdakileri masaya bırakmak ve tatmin etmek günümü; o anımı, zamanımı... Kafamdakiler bazen çok ağır, bazen yorucu ve dingin bazen de; ama bazı zamanlar müzik dinlemek bile öyle bir yük, öyle kahredici ve acıtıyor beynimi.  Bazı zamanlar insanları dinlemek istiyorum. Yan masayı d...
Devamı