5'i 30 falan geçer

-

                                                                      5'i 30 falan geçer

 Ne kadar topladığımı hatırlamıyorum bile. Kaç kolye dizdim boynuma o kırıklardan, o yanılsamalardan; kaç kere sende bıraktım ağrıyan yanlarımı ve sen kaç kere yaktın onları... Hatırlamıyorum bile.

Hikayeler sende başlar ve sende biter. Sen kapatırsın yaralarını, açarsın biraz da tutsaklığıyla ellerinin. Adım izlerin bile takip etmez seni; bir yansımaya bırakırsın düşüncelerini. Ama en çok da onun sende olan yansımasını sevmişsindir; en çok ona bırakmışsındır kendini, düşündüklerini ya da değilleri. Acını cam kırıklarıyla ifade edersin; birikmiş dersin buramda; öyle  sonsuzca. Sonsuzluk kavramı nerede başlar; biter bilinmez. Aradığın ne bilinmez; bırakmak istediğin göğüs ağrıların nerede başladı ve bitti bilinmez; bilmezsin.

 "Öyle yabancı gittin ki, gelsen tekrar tanışmamız gerekecek." Öyle yabancı kaldım ki kendime ne ellerim vardı masada ne de hikayelerim. Sonunu bildiğim bir hikayeyi okumaktı başkası. Sayfayı çevirmek istemedim; bağdaş kurup oturdum öyle. Bağdaş kurup bekledim; sindirmek istedim. Şimdi cam kırıkları batıyor birer birer. Ellerim masada değil; hikayelerim değil.

                                                                                                                                         Büşra  ÇOBAN

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

-
Resim
     "        Bazen sadece dinlenmek için anlattığımızı hatırlayalım. Bazen sadece bi su gibi akıp geçtigimizi, dokunmadan ve hiç  yaralanmak istemeden, yara almak istemeden... Bazen sadece hikayesine ortak olmak istediğimiz insanları hatırlayalım. Sadece onlara anlatmak istediğimiz, kusursuzca dinleyen; biraz eleştirmeden ve biraz yargılamadan. "Sadece sana anlatabiliyorum." dediğimiz insanları hatırlayalım. Bazen sadece bir manzarayı izler gibi izlediğimiz insanları hatırlayalım. Nasıl ortak oldugumuzu hikayelerine ve ne kadar çok ilham aldığımızı onlardan. Bazen de yara aldığımız insanları hatırlayalım; kanatan dizlerimizi ve hep bir hatırası olan insanları. Ya da, her zaman  demlikte çayı olan insanları, bir beyaz ekmeğin içine beyaz peynir ve domates koyup kahvaltı yapan insanları, televizyonun üzerine özenle örtü bırakan insanları, sigarasının izini bıyıklarında taşıyan insanları.....
Devamı

BURADA

-
Resim
                                                                      BURADA   O kadar yabancıyız birbirimize. Kendimize o kadar yabancıyız. Bir köşe boyu sessizliğin içine gömülmek isterken o kadar dalıyoruz gürültülere. Çok yabancıyız kendimize. Aradığımız iki nehir boyu sakinlikken yüksek binalar dikiyoruz mahallemize. Çok yabancıyız birbirimize. Bir kahvenin buharında birleşmek isterken, bırakmıyoruz kibrimizi geride. Ellerimiz bile yabancı birbirine. Yanlışlıkla dokundum sana, hissettim kıpırdanan damarlarını. Vücudun bir telaşın içinde gelip giderken, sakinliğin içinde asılı kalmış yüzüne baktım; topuklarının kaldırımla olan uyumuna baktım; ellerini hikayem yaptım. Ne zaman bir deniz sakinliği yakalasak birinde, ellerimiz yanlışlıkla değer birbirine, hikayelerimiz değer birbirine. Ama yine de yabancıy...
Devamı

BİRKAÇ PARÇA

-
                                                                                                                                  BİRKAÇ PARÇA  Bazı zamanlar şarkı bile dinlemek istemiyorum. İstemiyorum daha fazla kelime, daha fazla müzik ve daha fazlası. Bazı zamanlar şarkılar bile yoruyor; yoruluyorum. Kafamdakileri bir masaya bırakmak istiyorum ve yanlarına uzanmak öylece. Kafamdakileri masaya bırakmak ve tatmin etmek günümü; o anımı, zamanımı... Kafamdakiler bazen çok ağır, bazen yorucu ve dingin bazen de; ama bazı zamanlar müzik dinlemek bile öyle bir yük, öyle kahredici ve acıtıyor beynimi.  Bazı zamanlar insanları dinlemek istiyorum. Yan masayı d...
Devamı