KONUŞMAMIZ GEREKEN KONULAR VAR

-

                                                     KONUŞMAMIZ GEREKEN KONULAR VAR

    Elleri kahve fincanıyla birleşen kadınlar üzerine yazmak istiyorum. Şarap kadehine bir kurtuluş gibi tutunan kadınlar üzerine yazmak istiyorum. Topuklarını kaldırımlara hediye ederken bir şarkının melodisine takılan kadınlar üzerine... Sahil kıyısında içerken iyi hisseden kadınlar üzerine... Güzellik arayışı öykülerinin ardında dev masallar yatan kadınlar üzerine... Aitlik hissini ayak bileklerine kadar sürdüren kadınlar üzerine...  Üşüyen ellerini dinlendirmek için içten içe yuva inşa eden kadınlar üzerine yazmak istiyorum. Çünkü o kadar birbiriyiz ki kendimizin, ve ne kadar hızlı geçiyoruz kaldırımlardan çarpmadan kimseye. Hayat izlerimiz dokunmuyor sanki ; oysa mürekkep izleri birbirine karışmış bir kitabın ya başındasın; ya başındayım.
  Hatırladığım  o seyreklik arasında hissettiklerimi taşıyorum daima. Renklerini unuttum anılarımın, isimlerini insanların... Kokular bile asılı kaldı bir yerlerde; dokunamadım. Onca seyrekliğin arasında ne hissettiysem taşıdım hep yanımda. Ve yansıdı hepsi kahve fincanlarına; gerimde bıraktığım adımlara, sevdiğim adamlara, kaçışlarıma... Gözlerine uzun süre bakarsam yakalanırım diye korktum. Gözlerine uzun süre bakarsak yakalanırdık; korktuk bundan. Canım acır diye korktum. Canımız acırdı; korktuk bundan da. Bıraktım insanları, fincanlara dokundum; soğuk havalara ve yağmurlara. Bir hikayenin başıyım sanki; bir hikayenin başısın ya da. Beraber seslendiriyoruz bu masalı; sen oradasın ama.

                                                                                                                                     Büşra ÇOBAN


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

-
Resim
     "        Bazen sadece dinlenmek için anlattığımızı hatırlayalım. Bazen sadece bi su gibi akıp geçtigimizi, dokunmadan ve hiç  yaralanmak istemeden, yara almak istemeden... Bazen sadece hikayesine ortak olmak istediğimiz insanları hatırlayalım. Sadece onlara anlatmak istediğimiz, kusursuzca dinleyen; biraz eleştirmeden ve biraz yargılamadan. "Sadece sana anlatabiliyorum." dediğimiz insanları hatırlayalım. Bazen sadece bir manzarayı izler gibi izlediğimiz insanları hatırlayalım. Nasıl ortak oldugumuzu hikayelerine ve ne kadar çok ilham aldığımızı onlardan. Bazen de yara aldığımız insanları hatırlayalım; kanatan dizlerimizi ve hep bir hatırası olan insanları. Ya da, her zaman  demlikte çayı olan insanları, bir beyaz ekmeğin içine beyaz peynir ve domates koyup kahvaltı yapan insanları, televizyonun üzerine özenle örtü bırakan insanları, sigarasının izini bıyıklarında taşıyan insanları.....
Devamı

BURADA

-
Resim
                                                                      BURADA   O kadar yabancıyız birbirimize. Kendimize o kadar yabancıyız. Bir köşe boyu sessizliğin içine gömülmek isterken o kadar dalıyoruz gürültülere. Çok yabancıyız kendimize. Aradığımız iki nehir boyu sakinlikken yüksek binalar dikiyoruz mahallemize. Çok yabancıyız birbirimize. Bir kahvenin buharında birleşmek isterken, bırakmıyoruz kibrimizi geride. Ellerimiz bile yabancı birbirine. Yanlışlıkla dokundum sana, hissettim kıpırdanan damarlarını. Vücudun bir telaşın içinde gelip giderken, sakinliğin içinde asılı kalmış yüzüne baktım; topuklarının kaldırımla olan uyumuna baktım; ellerini hikayem yaptım. Ne zaman bir deniz sakinliği yakalasak birinde, ellerimiz yanlışlıkla değer birbirine, hikayelerimiz değer birbirine. Ama yine de yabancıy...
Devamı

BİRKAÇ PARÇA

-
                                                                                                                                  BİRKAÇ PARÇA  Bazı zamanlar şarkı bile dinlemek istemiyorum. İstemiyorum daha fazla kelime, daha fazla müzik ve daha fazlası. Bazı zamanlar şarkılar bile yoruyor; yoruluyorum. Kafamdakileri bir masaya bırakmak istiyorum ve yanlarına uzanmak öylece. Kafamdakileri masaya bırakmak ve tatmin etmek günümü; o anımı, zamanımı... Kafamdakiler bazen çok ağır, bazen yorucu ve dingin bazen de; ama bazı zamanlar müzik dinlemek bile öyle bir yük, öyle kahredici ve acıtıyor beynimi.  Bazı zamanlar insanları dinlemek istiyorum. Yan masayı d...
Devamı