BENCİLLİĞİMDEN


                                                                     BENCİLLİĞİMDEN

 Sana bencilliğimden bahsedeceğim biraz, dönüklüğümden kendime. Değer vermediklerimden bahsedeceğim, hiç sevemediklerimden ve olmayanlardan hiç. Kırlangıçlardan belki ve görmediklerimden hiç, bilmediklerimden... Sana atmadığım adımlarımdan bahsedeceğim, utangaçlığından sesimin, ürkekliğinden ellerimin ve en çok kendim olan anlarımdan, en çok bana ait olan zamanlarımdan... Sana onlarca şey yazdım, onlarca kez söyledim nasıl sen de olduğumu, var olduğumu sen olduğundan kadar. Ama hepsi yalan,bunlardan bahsedeceğim.
  Kelimelerim kendime çıkıyormuş meğer; söylediklerim kendime dönüyor, adımlarım beklentisiz değil, seni değil kendimi... Seni değil kendimi sevmişim onlarca kez. Onlarca adamı sevmemiş, onlarca kişiye sarılmamış, onlarca kişide aramamışım yara bantlarını. Onlarca kez sevmişim kendimi, onlarca kez nefret etmişim kendimden, onlarca kez suçlamış ve güvenmişim kendime. Şarkılarda bahsedilen benmişim, o kitabın kahramanı benmişim, o camı parçalayan; o ilişkiyi bitiren benmişim. Hep ben varmışım hayatımda, hiç kimsenin olmadığı kadar varmışım. Sana söylediklerim yalan, söylemediklerim yalan, elini tutuşlarım yalan, mırıldandıklarım yalan, inandıklarım yalan.
  Gel, otur benimle. Anlat birer birer nasıl değer vermeli ötekine? Tüm aynaların yansımaları bana dönüyor gibi; söylediğim her şey kendimi var edebilmek için ufak ekmek kırıntıları bırakmak gibi geldiğim yollara. Kendimi var etme savaşından bıktım, sıkıldım artık elindeki çizgilerde görmekten kendimi. Gel, otur benimle; söyleme bana o yalanlara inandığını ve söyleme bana aynı yalanları.



                                                             büşra çoban                                           

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

BURADA

BİRKAÇ PARÇA