SÖYLEMEDİKLERİM

-

                                                                      SÖYLEMEDİKLERİM

 Gidişinin üzerinden  onlarca sene geçti. Gidişin üzerinden onlarca sene, adımlarım geçti; ben geçtim. Gidişinin üzerinden yutkunamadıklarım takıldı boğazıma, söyleyemediklerim şarkı oldu, kafamda binlercesi mırıldandım senelerce. Senin gittiğin kadar kaldım burada; beklemenin üzerine düşündüm, bıraktıklarının üzerine düşündüm, yarım kalmışların hiçliğine düşündüm. Oturduğum bu kanepe bile yadırgadı yokluğunu, sigara izmaritlerini biriktirmiştim; yadırgadılar yokluğunu. Onlarca kitaba boyun eğdim yokluğunda, onlarca kitapta geçti adın, onlarca kişide yüzünü aradım, dinlediğim her şarkıda adım seslerini duydum. Onlarca sesi duydum, ama gidişinin üstüne hiçbir şey söyleyemedim.
  Yazdığım her şey sana çıkıyor sanki. Ne anlatsam saçlarından bahsetmişim, gülüşünün kenarına kondurduğun çizgilerden belki. Anlattığım her şeyde takılı kalmışsın öyle; tıpkı hayatta olduğu gibi. Ve sen kırıldığın her yerde takılı kalmışsın öylece. Yaralarını nasıl sevmiştim senin; kararsızlığını ve korkaklığını ellerinin. Ne kadar büyük bağırmıştım sana "seni seviyorum." diye ve sen yansımalardan bahsetmiştin; sevgimin bencilliğinden, senin üzerine düşen gölgemden. "Benimle ilgili hiçbir şey bilmiyorsun." demiştin. Seni değil, kendimi tanıyormuşum, sonra seni değil kendi gölgemi seviyormuşum, birini sevmek imkansızmış çünkü ve bir sürü şey. Onlarca kez sorgulamıştım söylediklerini ama hangi eşyaya sorsam şu evdeki inkar eder gerçek diye bildiklerini. Kirpiklerinde yatan şüpheye kadar benimsemiştim seni; gözlerinde gördüğüm kendim değildi; belki ilk defa birinde kendimi görmemiştim. Yabancı olduğun kadar sevmiştim. Sonra; gittiğin kadar sevdim seni.


                                                                                                                                                                                                                                                                                                       Büşra ÇOBAN

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

-
Resim
     "        Bazen sadece dinlenmek için anlattığımızı hatırlayalım. Bazen sadece bi su gibi akıp geçtigimizi, dokunmadan ve hiç  yaralanmak istemeden, yara almak istemeden... Bazen sadece hikayesine ortak olmak istediğimiz insanları hatırlayalım. Sadece onlara anlatmak istediğimiz, kusursuzca dinleyen; biraz eleştirmeden ve biraz yargılamadan. "Sadece sana anlatabiliyorum." dediğimiz insanları hatırlayalım. Bazen sadece bir manzarayı izler gibi izlediğimiz insanları hatırlayalım. Nasıl ortak oldugumuzu hikayelerine ve ne kadar çok ilham aldığımızı onlardan. Bazen de yara aldığımız insanları hatırlayalım; kanatan dizlerimizi ve hep bir hatırası olan insanları. Ya da, her zaman  demlikte çayı olan insanları, bir beyaz ekmeğin içine beyaz peynir ve domates koyup kahvaltı yapan insanları, televizyonun üzerine özenle örtü bırakan insanları, sigarasının izini bıyıklarında taşıyan insanları.....
Devamı

BURADA

-
Resim
                                                                      BURADA   O kadar yabancıyız birbirimize. Kendimize o kadar yabancıyız. Bir köşe boyu sessizliğin içine gömülmek isterken o kadar dalıyoruz gürültülere. Çok yabancıyız kendimize. Aradığımız iki nehir boyu sakinlikken yüksek binalar dikiyoruz mahallemize. Çok yabancıyız birbirimize. Bir kahvenin buharında birleşmek isterken, bırakmıyoruz kibrimizi geride. Ellerimiz bile yabancı birbirine. Yanlışlıkla dokundum sana, hissettim kıpırdanan damarlarını. Vücudun bir telaşın içinde gelip giderken, sakinliğin içinde asılı kalmış yüzüne baktım; topuklarının kaldırımla olan uyumuna baktım; ellerini hikayem yaptım. Ne zaman bir deniz sakinliği yakalasak birinde, ellerimiz yanlışlıkla değer birbirine, hikayelerimiz değer birbirine. Ama yine de yabancıy...
Devamı

BİRKAÇ PARÇA

-
                                                                                                                                  BİRKAÇ PARÇA  Bazı zamanlar şarkı bile dinlemek istemiyorum. İstemiyorum daha fazla kelime, daha fazla müzik ve daha fazlası. Bazı zamanlar şarkılar bile yoruyor; yoruluyorum. Kafamdakileri bir masaya bırakmak istiyorum ve yanlarına uzanmak öylece. Kafamdakileri masaya bırakmak ve tatmin etmek günümü; o anımı, zamanımı... Kafamdakiler bazen çok ağır, bazen yorucu ve dingin bazen de; ama bazı zamanlar müzik dinlemek bile öyle bir yük, öyle kahredici ve acıtıyor beynimi.  Bazı zamanlar insanları dinlemek istiyorum. Yan masayı d...
Devamı