ENGEBELİ

-

                                                            ENGEBELİ

 Farklı yollarda kesişti parmak uçlarımız; hiç girmediğimiz ve tanımadığımız, o kadar yakından gördüğümüz ama dokunmadığımız, kenarlarını süsleyen başak taneleriyle, farklı yollarda kesişti hayatımız. Kaçırdığımız otobüslerde kesişti yollarımız, selam verdiğimiz pastanecilerde, sırtımızı yasladığımız banklarda, güneşi geride bıraktığımız  arnavut kaldırımlarında kesişti yollarımız. Farklı dillerde selamladık birbirimizi, farklı dillerde anlamadık, farklı dillerde olduk birbirimiz ve farklı dillerde farklıydık. Yol kenarlarında bıraktık düşlerimizi, ve en çok oralarda kurduk. Camın ardından yakalamaya çalıştık, pencereler kurduk yol kenarlarına, masalar kurduk, dostluklar kurduk. Bilmediğimiz dillerde anladık birbirimizi, bilmediğimiz dillerde sandık, bilmediğimiz yerlerde var olduk.
 Şimdi sana gelirken çok hızlı adımlarım; haddinden daha hızlı, haddinden daha yakın. Sana gelirken biriktirdiklerim var, anlatmak istediklerini anlamadıklarım var, gözyaşlarımı bıraktığım yerler var, üzerine hikayeler yazdığım suretler var. Sana gelirken yürüdüğüm onca yollar var, masallarım var, hayal kırıklıklarım, kendime anlattığım sahnelerim var. Sana gelirken bir ömrü biriktirmiş ve hazırlanmışım bir hayatın ışığında. Birçok şey biriktirmiş, bir çok şeyi geride bırakmışım. Ellerini yakalamak için onlarca yolu geride bırakmışım, huzurunda dinlenmek için onlarca kediyi selamlamış, onlarca defa yaşamışım, kaybetmişim, hazırlamışım kendimi bir geceye hazırlar gibi onca tozlu ve topraklı onca uzun ve engebeli... Bir geceye hazırlanır gibi biraz sindirerek ve biraz yorgun sana hazırlanmışım, merak etmişim ve görmek... Tozlu ve topraklı yollarda pencereler kurmuşum; evim edinmemişim hiçbir yeri, evim edinmemişim kimseyi. Pencereler kurmuş ve masalar, taşınmışım.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ASILI KALIR ÖYLECE

-
Resim
     "        Bazen sadece dinlenmek için anlattığımızı hatırlayalım. Bazen sadece bi su gibi akıp geçtigimizi, dokunmadan ve hiç  yaralanmak istemeden, yara almak istemeden... Bazen sadece hikayesine ortak olmak istediğimiz insanları hatırlayalım. Sadece onlara anlatmak istediğimiz, kusursuzca dinleyen; biraz eleştirmeden ve biraz yargılamadan. "Sadece sana anlatabiliyorum." dediğimiz insanları hatırlayalım. Bazen sadece bir manzarayı izler gibi izlediğimiz insanları hatırlayalım. Nasıl ortak oldugumuzu hikayelerine ve ne kadar çok ilham aldığımızı onlardan. Bazen de yara aldığımız insanları hatırlayalım; kanatan dizlerimizi ve hep bir hatırası olan insanları. Ya da, her zaman  demlikte çayı olan insanları, bir beyaz ekmeğin içine beyaz peynir ve domates koyup kahvaltı yapan insanları, televizyonun üzerine özenle örtü bırakan insanları, sigarasının izini bıyıklarında taşıyan insanları.....
Devamı

BURADA

-
Resim
                                                                      BURADA   O kadar yabancıyız birbirimize. Kendimize o kadar yabancıyız. Bir köşe boyu sessizliğin içine gömülmek isterken o kadar dalıyoruz gürültülere. Çok yabancıyız kendimize. Aradığımız iki nehir boyu sakinlikken yüksek binalar dikiyoruz mahallemize. Çok yabancıyız birbirimize. Bir kahvenin buharında birleşmek isterken, bırakmıyoruz kibrimizi geride. Ellerimiz bile yabancı birbirine. Yanlışlıkla dokundum sana, hissettim kıpırdanan damarlarını. Vücudun bir telaşın içinde gelip giderken, sakinliğin içinde asılı kalmış yüzüne baktım; topuklarının kaldırımla olan uyumuna baktım; ellerini hikayem yaptım. Ne zaman bir deniz sakinliği yakalasak birinde, ellerimiz yanlışlıkla değer birbirine, hikayelerimiz değer birbirine. Ama yine de yabancıy...
Devamı

BİRKAÇ PARÇA

-
                                                                                                                                  BİRKAÇ PARÇA  Bazı zamanlar şarkı bile dinlemek istemiyorum. İstemiyorum daha fazla kelime, daha fazla müzik ve daha fazlası. Bazı zamanlar şarkılar bile yoruyor; yoruluyorum. Kafamdakileri bir masaya bırakmak istiyorum ve yanlarına uzanmak öylece. Kafamdakileri masaya bırakmak ve tatmin etmek günümü; o anımı, zamanımı... Kafamdakiler bazen çok ağır, bazen yorucu ve dingin bazen de; ama bazı zamanlar müzik dinlemek bile öyle bir yük, öyle kahredici ve acıtıyor beynimi.  Bazı zamanlar insanları dinlemek istiyorum. Yan masayı d...
Devamı